Na co patrzy egzaminator w tym pytaniu
- Czy wiesz, czym jest danse macabre (korowód ludzi różnych stanów prowadzony przez Śmierć), i umiesz wskazać jego elementy w tekście.
- Czy odwołujesz się do konkretnych fragmentów: wyglądu Śmierci, jej rodowodu od grzechu Adama i Ewy oraz wyliczenia stanów.
- Czy zauważasz funkcję dydaktyczną i satyryczną utworu (przestroga dla nieuczciwych karczmarzy, opilców i przekupnych sędziów), a nie tylko makabrę.
Teza: dwie możliwe wersje
- Wersja 1„Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią” przedstawia taniec śmierci jako dowód, że wobec śmierci wszyscy ludzie są równi, bez względu na stan, majątek i wiedzę.
- Wersja 2Motyw tańca śmierci w „Rozmowie” służy nie tylko straszeniu, lecz także pouczaniu: przypomina o przemijaniu i piętnuje grzechy poszczególnych stanów.
Argumenty i sceny z lektury
1.Śmierć zostaje ukazana makabrycznie, by unaocznić rozkład ciała i kruchość życia.
Scena: Polikarp prosi Boga, by mógł zobaczyć śmierć, i w kościele ukazuje mu się naga, wychudzona kobieta o żółtej twarzy, z odpadłym nosem, bez warg, z krwawymi łzami w oczach, przepasana płótnem i z kosą w ręku. Mędrzec ze strachu pada na ziemię, a Śmierć drwi, że jego mądrość nic mu nie pomoże.
Co to dowodzi: Makabryczny wygląd i upokorzenie mędrca pokazują, że ani wiedza, ani pozycja nie chronią przed śmiercią. To punkt wyjścia całego korowodu.
2.Śmierć wylicza wszystkie stany społeczne, co odpowiada korowodowi z przedstawień danse macabre.
Scena: Śmierć wyjaśnia, że jej moc pochodzi od Boga, a ona sama narodziła się w jabłku, po które sięgnęli Ewa i Adam. Mówi, że gdy zaczyna pląsać z kosą, kosi ludzi tysiącami, i wymienia kolejno starych i młodych, biednych i bogatych, wojewodów, książęta, królów, cesarzy, filozofów, rzemieślników, kupców i oraczy, a potem duchownych i szlachtę.
Co to dowodzi: Wyliczenie od najwyższych do najniższych to słowny odpowiednik obrazu, na którym Śmierć prowadzi w tańcu ludzi wszystkich stanów. Taniec śmierci zrównuje wszystkich.
3.Taniec śmierci ma charakter moralizatorski: Śmierć szczególnie surowo traktuje grzeszników.
Scena: Śmierć zapowiada, że ma moc nad dobrymi, ale większą nad złymi. Grozi karczmarzom, którzy podają złe piwo, plebanom lubiącym pić i przekupnym sędziom, których czeka sąd Boży. Przyznaje też, że jej kosa przegrała tylko z Chrystusem, który zmartwychwstał trzeciego dnia.
Co to dowodzi: Motyw nie służy więc samej grozie, ale przestrodze: skoro śmierć przyjdzie do każdego, trzeba żyć uczciwie. Wzmianka o Chrystusie daje chrześcijańską nadzieję na zwycięstwo nad śmiercią.
Konteksty, które coś dowodzą
- kulturowy
„Taniec śmierci”, obraz z XVII wieku w kościele Bernardynów w Krakowie
Na obrazie kościotrupy prowadzą w korowodzie przedstawicieli różnych stanów, od najwyższych dostojników po ubogich. To wizualny odpowiednik wyliczenia z „Rozmowy” i dowód, że motyw przetrwał w kulturze polskiej aż do baroku.
- biblijny
Księga Koheleta
Kohelet zauważa, że ten sam los spotyka mądrego i głupiego, a wszystko jest marnością. Upokorzenie mędrca Polikarpa ilustruje tę samą prawdę: mądrość nie chroni przed śmiercią.
- literacki
Wisława Szymborska, „O śmierci bez przesady”
Szymborska odwraca średniowieczny obraz: jej Śmierć jest nieporadna i nie potrafi odebrać chwil, w których człowiek żył naprawdę. Kontrast pokazuje, jak zmienia się stosunek do śmierci: od grozy i pokory do ironii i obrony wartości życia.
Plan wypowiedzi
- 1Wstęp: wyjaśnij, czym jest danse macabre, i postaw tezę o równości wszystkich wobec śmierci.
- 2Argument 1: wygląd Śmierci i omdlenie Polikarpa; mądrość nie chroni przed końcem.
- 3Argument 2: Śmierć pląsająca z kosą i wyliczenie stanów, od króla po oracza.
- 4Kontekst: obraz „Taniec śmierci” u krakowskich Bernardynów albo Księga Koheleta.
- 5Zakończenie: funkcja moralizatorska (karczmarze, sędziowie) i nadzieja w Chrystusie; wniosek o memento mori.
Przykład wypowiedzi
Uważam, że „Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią” jest literacką wersją średniowiecznego tańca śmierci i pokazuje, że wobec śmierci wszyscy ludzie są równi. Na początku mędrzec Polikarp prosi Boga, by mógł zobaczyć śmierć. W kościele ukazuje mu się naga, wychudzona kobieta o żółtej twarzy, bez nosa i warg, z kosą w ręku. Polikarp ze strachu pada na ziemię, a Śmierć kpi z niego, że jego wiedza nic tu nie pomoże. To pierwszy argument: nawet mędrzec jest wobec niej bezradny. Drugi argument to wyliczenie stanów. Śmierć mówi, że gdy zaczyna pląsać z kosą, kosi ludzi tysiącami, i wymienia kolejno królów, cesarzy, książąt, filozofów, kupców, rzemieślników i oraczy, a także duchownych i szlachtę. Widzę w tym słowny odpowiednik korowodu danse macabre, w którym Śmierć prowadzi do tańca ludzi wszystkich stanów. Jako kontekst przywołuję obraz „Taniec śmierci” z kościoła Bernardynów w Krakowie. Tam również kościotrupy tańczą z przedstawicielami różnych warstw, więc motyw z utworu przetrwał w kulturze aż do baroku. Warto dodać, że taniec śmierci w „Rozmowie” nie służy tylko straszeniu. Śmierć grozi nieuczciwym karczmarzom i przekupnym sędziom, czyli poucza, jak żyć. Przyznaje też, że pokonał ją tylko Chrystus. Wnioskuję, że utwór przypomina o przemijaniu, ale jednocześnie wzywa do uczciwego życia i daje nadzieję.
Przykład do nauki struktury, nie tekst do wykucia. Na egzaminie mów własnymi słowami.
Częste błędy
- Opisywanie wyłącznie wyglądu Śmierci. Makabra to tylko początek; pokaż, że istotą tańca śmierci jest zrównanie wszystkich stanów.
- Brak wyjaśnienia terminu danse macabre. Powiedz jednym zdaniem, że to korowód ludzi różnych stanów prowadzony przez Śmierć, i wskaż jego odpowiednik w tekście.
- Pomijanie funkcji dydaktycznej. Wspomnij o grzesznikach, którym Śmierć grozi szczególnie, bo to pokazuje, że utwór ma pouczać.
- Twierdzenie, że utwór zachował się w całości. Tekst jest fragmentem, więc odpowiadaj na podstawie znanych fragmentów, jak wskazuje pytanie.
O co może dopytać egzaminator
- Dlaczego autor zestawia Śmierć akurat z mędrcem, a nie z prostym człowiekiem?
- Czy Śmierć w utworze jest tylko groźna, czy także komiczna?
- Jak motyw tańca śmierci funkcjonuje w późniejszej sztuce lub literaturze?
Pytania i odpowiedzi
Co to jest taniec śmierci (danse macabre)?
To średniowieczny motyw w sztuce i literaturze, w którym Śmierć prowadzi korowód ludzi wszystkich stanów: od papieża i cesarza po chłopa. Ma przypominać, że śmierć dotyka każdego, bez względu na pozycję i majątek.
Gdzie w „Rozmowie Mistrza Polikarpa ze Śmiercią” widać taniec śmierci?
Przede wszystkim w przemowie Śmierci, która mówi o pląsaniu z kosą i wylicza kolejne stany: królów, cesarzy, filozofów, kupców, rzemieślników, oraczy, duchownych i szlachtę. To słowny odpowiednik korowodu z obrazów danse macabre.
Jaki kontekst wybrać do motywu tańca śmierci?
Dobrze działa obraz „Taniec śmierci” z kościoła Bernardynów w Krakowie albo Księga Koheleta, która mówi, że ten sam los spotyka mądrego i głupiego. Jako kontrast można przywołać wiersz Szymborskiej „O śmierci bez przesady”.
Opracowanie: redakcja Matury Ustne, aktualizacja 6.10.2026. Interpretacje są propozycjami; na egzaminie liczy się Twoja argumentacja.