„Makbet” Williama Szekspira na maturze ustnej

Przepowiednia nie jest rozkazem, co pokazuje przykład Banka.

Czarownice zapowiadają Makbetowi koronę, a Bankowi, że jego potomkowie zasiądą na tronie. Banko słyszy tę samą przepowiednię, ale nie sięga po zbrodnię: dręczą go niepokojące sny, jednak chce zachować czyste sumienie i honor.

Makbet wie, że zabójstwo króla jest złem, i mimo to je popełnia.

Przed zabójstwem Duncana Makbet w monologu przyznaje, że król jest jego krewnym i gościem, że jest dobrym władcą i że zbrodnia obróci się przeciw sprawcy. Lady Makbet wyśmiewa jego wahanie i podważa jego męstwo, lecz to Makbet w końcu ugodzi króla i potem zabije straże, by zatrzeć ślady.

Zbrodnia rodzi kolejne i pogrąża sprawców w winie.

Makbet każe zamordować Banka i zleca zabicie rodziny Makdufa, a na uczcie widzi ducha zabitego Banka, którego nie widzą inni goście. Lady Makbet w lunatycznym śnie próbuje zmyć z rąk krew, której nie ma, i wkrótce umiera.

Przepowiednia nie zmusza Makbeta do zbrodni, tylko budzi w nim ambicję, którą sam postanawia zrealizować.

Na wrzosowisku trzy czarownice witają Makbeta jako tana Glamis, tana Cawdoru i przyszłego króla, a Bankowi zapowiadają, że jego potomkowie będą królami. Gdy pierwsza część proroctwa się spełnia, Makbet od razu myśli o zabójstwie Duncana, waha się, a ostatecznie, namówiony przez Lady Makbet, zabija króla śpiącego w jego zamku.

Pierwsza zbrodnia uruchamia łańcuch kolejnych, które Makbet wybiera, by utrzymać władzę.

Obawiając się proroctwa o potomkach Banka, Makbet nasyła morderców na przyjaciela i jego syna Fleance’a: Banko ginie, Fleance ucieka. Na uczcie Makbetowi ukazuje się duch Banka. Później, po drugiej wizycie u czarownic, król każe wymordować żonę i dzieci Makdufa.

Wiara, że proroctwo zapewnia mu bezpieczeństwo, prowadzi Makbeta do zguby, za którą odpowiada on sam.

Zjawy zapowiadają, że Makbet nie zginie z ręki nikogo zrodzonego z kobiety i nie zostanie pokonany, dopóki las birnamski nie podejdzie pod Dunsinane. Żołnierze Malkolma maskują się gałęziami z lasu, a Makduf wyjawia, że został przedwcześnie wydobyty z łona matki, i zabija Makbeta.

Pragnienie władzy przełamuje w Makbecie opór sumienia, ale sumienie jeszcze się odzywa.

Po przepowiedni czarownic Makbet waha się przed zabiciem króla Dunkana, swojego gościa i dobroczyńcy. Lady Makbet zarzuca mu tchórzostwo i przygotowuje plan. Po zbrodni Makbet słyszy głos, że zabił sen, i nie potrafi wrócić z zakrwawionymi sztyletami do komnaty.

Władza zdobyta zbrodnią rodzi strach, a strach rodzi kolejne zbrodnie.

Makbet, już jako król, pamięta, że czarownice obiecały tron potomkom Banka. Wynajmuje morderców, którzy zabijają Banka, choć jego syn Fleance ucieka. Podczas uczty Makbet widzi ducha Banka, a później każe wymordować żonę i dzieci Makdufa.