Na co patrzy egzaminator w tym pytaniu
- Czy wyjaśniasz, czym w utworze jest zło (pycha, tyrania, konformizm), zamiast używać ogólnych słów o dobru i złu.
- Czy opierasz się na konkretnych scenach (Wielka Improwizacja, modlitwa księdza Piotra, sceny z Senatorem), a nie na streszczeniu całego dramatu.
- Czy kontekst biblijny, literacki lub historyczny pomaga pokazać mechanizm walki o duszę, a nie tylko ozdabia wypowiedź.
Teza: dwie możliwe wersje
- Wersja 1W „Dziadach” cz. III walka dobra ze złem toczy się przede wszystkim w człowieku: pycha Konrada przegrywa z pokorą i modlitwą.
- Wersja 2Mickiewicz pokazuje, że o duszę człowieka walczy nie tylko osobiste zło (pycha), ale także zło polityczne, czyli tyrania i moralna uległość wobec niej.
Argumenty i sceny z lektury
1.Konrad w Wielkiej Improwizacji ulega pokusie pychy.
Scena: W Wielkiej Improwizacji uwięziony poeta Konrad domaga się od Boga „rządu dusz”, czuje się twórcą równym Stwórcy i oskarża Go o obojętność na cierpienie narodu. Nazywa siebie Milionem, bo za miliony cierpi. Pod koniec jego wypowiedź zbliża się do bluźnierstwa, a nad jego duszą zaczynają walczyć złe duchy.
Co to dowodzi: Zło nie przychodzi tu z zewnątrz: wyrasta z prawdziwej miłości do ludzi, która zamienia się w pychę. To pierwsza linia frontu walki o duszę, bo najbardziej zagrożony jest ten, kto uważa się za wybranego.
2.Dobro zwycięża dzięki pokorze i modlitwie księdza Piotra.
Scena: Po upadku Konrada ksiądz Piotr, zakonnik, modli się o jego duszę i odpędza złe moce, zamiast domagać się władzy nad światem. W swoim widzeniu zobaczył los Polski jako cierpienie, które ma służyć odkupieniu innych narodów, i zapowiedź Wybawiciela.
Co to dowodzi: Kontrast Konrada i księdza Piotra pokazuje, że dusza ocalona jest przez zaufanie Bogu, a nie przez bunt. Pokora jest tu sposobem na zwycięstwo nad złem.
3.Zło działa także w polityce i w uległości elit.
Scena: Senator Nowosilcow, wzorowany na rzeczywistym urzędniku carskim, w Wilnie prześladuje polską młodzież. W scenach z Senatorem (m.in. w „Śnie Senatora”) oraz w „Salonie warszawskim” widać, jak zło caratu współgra z postawą polskich elit, które układają się z zaborcą i lekceważą los więzionych. Na tym tle kontrastuje wierność uwięzionych towarzyszy Konrada.
Co to dowodzi: Zło dotyczy nie tylko jednostki, ale całej wspólnoty: tyrania i konformizm gaszą sumienie, a solidarność i opór stają się obroną duszy narodu.
Konteksty, które coś dowodzą
- biblijny
Kuszenie Jezusa na pustyni (Ewangelia wg św. Mateusza, rozdz. 4)
Szatan oferuje Jezusowi władzę nad światem, a ten odmawia. Zestaw to z Konradem, który sam sięga po „rząd dusz”: pycha jako pokusa władzy i pokora jako sposób pokonania zła.
- literacki
„Faust” Johanna Wolfganga Goethego
W Prologu w niebie Mefistofeles zakłada się z Bogiem o duszę Fausta, który błądzi w pogoni za wiedzą i władzą, ale ostatecznie zostaje ocalony. Pozwala to pokazać, że „Dziady” cz. III to także romantyczny dramat o duszy wybitnej jednostki zagrożonej własną ambicją.
- historyczny
Proces filomatów i filaretów w Wilnie (1823–1824)
Aresztowania młodzieży, w tym samego Mickiewicza, i śledztwo Nowosilcowa dają realne tło sceny więziennej i postaci Senatora. Wynika z tego, że zło caratu w utworze to nie tylko symbol, ale doświadczenie autora i jego pokolenia.
Plan wypowiedzi
- 1Wstęp: teza, że walka o duszę toczy się w człowieku (pycha kontra pokora) i w świecie (tyrania), plus zapowiedź kontekstu.
- 2Argument 1: Wielka Improwizacja, czyli pycha Konrada i pojawienie się złych duchów.
- 3Argument 2: ksiądz Piotr, jego modlitwa i widzenie jako przykład pokory.
- 4Kontekst: „Faust” Goethego albo kuszenie Jezusa na pustyni, z jednym zdaniem, co łączy je z Konradem.
- 5Zakończenie: wniosek o tym, że dobro zwycięża postawą, plus krótka wzmianka o Nowosilcowie jako złu politycznym.
Przykład wypowiedzi
Uważam, że walka dobra i zła o duszę ludzką toczy się w „Dziadach” cz. III przede wszystkim w człowieku. Pierwszy argument to Wielka Improwizacja. Konrad, uwięziony poeta, z miłości do cierpiącego narodu żąda od Boga „rządu dusz” i oskarża Go o obojętność. Jego szlachetne pobudki zamieniają się w pychę, a zaraz po monologu nad jego duszą walczą złe duchy. To pokazuje, że zło może wyrosnąć z dobrych intencji. Drugi argument to ksiądz Piotr. On nie domaga się władzy, tylko się modli, ufa Bogu i odpędza złe moce. W swoim widzeniu dostrzega los Polski jako ofiarę, a nie bunt. Kontrast pychy Konrada i pokory Piotra pokazuje, jaka postawa ratuje duszę. Kontekstem jest „Faust” Goethego. Mefistofeles zakłada się z Bogiem o duszę Fausta, który błądzi w poszukiwaniu władzy i wiedzy, ale ostatecznie zostaje ocalony. Podobnie Konrad, romantyczny bohater o wielkich ambicjach, zostaje wystawiony na próbę, a o jego duszę toczy się spór. Wniosek: według Mickiewicza dobro nie wygrywa siłą ani buntem, lecz pokorą i zaufaniem. Zło nie jest przy tym tylko wewnętrzne, bo Nowosilcow i uległe elity pokazują, że niszczy także wspólnotę. Dlatego walka toczy się zarówno w duszy każdego człowieka, jak i w całym społeczeństwie.
Przykład do nauki struktury, nie tekst do wykucia. Na egzaminie mów własnymi słowami.
Częste błędy
- Utożsamianie Konrada wyłącznie ze złem. To bohater o szlachetnych motywach, który ulega pysze, więc pokaż obie strony: miłość do narodu i jej zgubne skutki.
- Streszczanie całego dramatu. Wybierz dwie, trzy sceny i przy każdej powiedz wprost, jak dowodzi tezy o walce dobra ze złem.
- Mylenie Konrada z Gustawem. W Prologu Gustaw „umiera” i rodzi się Konrad, co warto powiedzieć jednym zdaniem, jeśli sięgasz do „Dziadów” cz. IV.
- Pominięcie wymiaru politycznego. Samo mówienie o „walce duchów” bez Nowosilcowa i zaborów oddala wypowiedź od realiów utworu.
O co może dopytać egzaminator
- Czy Konrad jest bohaterem pozytywnym, czy negatywnym?
- Czym różni się postawa Konrada od postawy księdza Piotra i która jest bliższa ideałowi romantycznemu?
- Czy „Dziady” cz. III są przede wszystkim utworem religijnym, czy politycznym?
Pytania i odpowiedzi
Co symbolizuje Wielka Improwizacja w „Dziadach” cz. III?
Pokazuje bunt poety, który z miłości do narodu chce zyskać władzę nad światem i oskarża Boga o obojętność. Jest to jednocześnie wielki monolog romantyczny i moment moralnego upadku, bo szlachetna pobudka przechodzi w pychę.
Kim jest ksiądz Piotr w „Dziadach” cz. III?
To zakonnik, który reprezentuje pokorę i zaufanie Bogu. Modli się o ocalenie duszy Konrada, a w swoim widzeniu przedstawia los Polski jako cierpienie o sensie zbawczym. Jest przeciwwagą dla pychy Konrada.
Opracowanie: redakcja Matury Ustne, aktualizacja 6.10.2026. Interpretacje są propozycjami; na egzaminie liczy się Twoja argumentacja.